Als ik de film had kunnen maken, zou hij gaan over vrouwen die leven onder onmogelijke omstandigheden maar weigeren te buigen voor de onderdrukkende man en diens religie, dogma, feodaliteit, cultuur en wet.
Of je nu wit of zwart bent, welke seksuele voorkeur je ook hebt, er is geen tijd en plek beter om op aarde te komen. Al zijn ook hier talent en vlijt niet de enige criteria voor succes.
Ik bespreek met mijn moeder hoe men in Europa die terugtrekking van Turkije analyseert: is huiselijk geweld tegen vrouwen voortaan terug toegelaten in haar land?
‘Mocht ik in Turkije zijn, dan liep ik mee met al die moeders die hun kinderen steunen in de Pride March. Ik ben niet bang voor een beetje traangas,’ zegt ze.
Als een ware decadente Romeinse imperator bezwoer de charismatische voorman Damiano David zijn toeschouwers en trok hij me mee naar een wereld van de hedonistische verbeelding. Ik voelde me bevrijd uit de ketenen van de deugende denk-dwangbuis waaraan soms in dit land – en ook tijdens deze editie van het songfestival – geen ontsnapping meer mogelijk lijkt.
